ช่างภาพสื่อดัง เผยความรู้สึกหลังโดน “กระสุนยาง” ในฐานะประชาชน มันรุนแรงเกินกว่าเหตุ!


อย่างที่ทราบกันว่า ในวันที่ 18 กรกฎาคม 2564 ที่ผ่านมา ได้เกิดการชุมนุมขึ้นในกรุงเทพ โดยกลุ่มเยาวชนปลดแอก และอีกหลากหลายกลุ่ม รวมตัวกันตั้งขบวนจากอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย มุ่งหน้าไปยังทำเนียบรัฐบาล

การชุมนุมดังกล่าวก็นำไปสู่การสลายชุมนุม ซึ่งทางเจ้าหน้าที่ก็ได้ฉีดน้ำ ยิงแก๊สน้ำตา-กระสุนยาง จนผู้ชุมนุมต้องถอยกลับ สกัดไม่ให้ผู้ชุมนุมเคลื่อนที่ไปยังทำเนียบฯ

 

ภาพจาก Sanook.com

 

และแน่นอนว่านอกเหนือจากผู้ชุมนุมกับเจ้าหน้าที่แล้ว ในพื้นที่ดังกล่าวก็มี “ผู้สื่อข่าว” หรือ “ช่างภาพ” จากสื่อต่างๆ รวมอยู่ด้วย เพื่อนำเสนอให้คนทั้งประเทศได้เห็นถึงสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

โดยล่าสุดวันนี้ (19 กรกฎาคม 2564) ก็ได้มีช่างภาพเจ้าของเพจ มนุษย์กรุงเทพฯ และเป็นหนึ่งในช่างภาพของสื่อชื่อดังอย่าง The MATTER ได้ออกมาเล่าประสบการณ์และความรู้สึกของตัวเอง หลังถูกปะทะด้วย “กระสุนยาง”

ซึ่งโพสต์ของเขามีความน่าสนใจ ทั้งเรื่องมุมมองในบทบาทของการเป็นคนทำงานสื่อ รวมถึงมุมมองในบทบาทของการเป็นประชาชนคนหนึ่ง

 

.

 

เขาได้เล่าถึงประสบการณ์ในครั้งนี้เอาไว้ว่า…

“ผมเคยเป็นช่างภาพให้ทีมฟุตบอลและถ่ายภาพในบริษัทเฟอร์นิเจอร์มาก่อน วันหนึ่งรู้สึกว่าอิ่มตัวเลยอยากเปลี่ยนงานใหม่ ผมสนใจเรื่องสังคมการเมือง ติดตามข่าวสารอยู่ตลอด พอเห็นว่า The MATTER เปิดรับคนเลยมาสมัคร เพิ่งเริ่มทำงานเป็นช่างภาพข่าวได้เดือนนี้เลย

งานที่ไปถ่ายมาแล้วคือ ศูนย์วัคซีนที่สถานีบางซื่อ ศูนย์วัคซีนไทยร่วมใจตามห้างต่างๆ ที่ร้างไป ฯลฯ ขณะที่การชุมนุมครั้งนี้ (18 กรกฎาคม 2564) เป็นสนามข่าวครั้งแรกของผม

ผมเคยร่วมชุมนุมในฐานะประชาชนมาก่อน มีความคิดเห็นของตัวเอง แต่การลงพื้นที่ในฐานะผู้สื่อข่าวต่างออกไป ผมต้องทำงานบนพื้นฐานความจริง อ้างอิง fact ระมัดระวังความคิดเห็นของตัวเอง อาจทำไม่ได้ทุกภาพ แต่ผมจะพยายามทำให้ได้มากที่สุด”

 

 

จากนั้นเขาก็เล่าถึงสิ่งที่ได้เจอระหว่างเก็บภาพในการชุมนุมว่า…

“ผมใส่หมวกกันน็อค หน้ากากกันแก๊ส และปลอกแขนนักข่าว โดยที่มือถือกล้องอยู่ตลอด ดูยังไงก็รู้ว่าเป็นคนมาทำข่าว ทีมประเมินกันว่าอาจมีการสลายการชุมนุม

ผมได้รับมอบหมายให้เตรียมถ่ายภาพเหตุการณ์นั้น ช่วงแรกจะอยู่ช่วงกลางๆ ค่อนมาทางหลังขบวน แต่เวลาผ่านไปก็ค่อยๆ ขยับไปตามสถานการณ์ โดยพยายามหามุมให้ไม่ซ้ำกับช่างภาพอีกคน

ก่อนลงสนามก็กลัวนิดๆ เราจะเจออะไรหรือเปล่า ถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนั้น เราควรอยู่ในจุดไหน แต่พอถึงหน้างาน เราอยากได้ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ความกลัวก็หายไปช่วงเวลาหนึ่ง

ผมถ่ายภาพตามสถานการณ์ที่เกิดขึ้นไปเรื่อยๆ ช่วงเย็นของการชุมนุมมาอยู่แถวแยกนางเลิ้ง ผมเดินไปข้างหน้าถอยกลับอยู่หลายครั้ง พอมีการยิงแก๊สน้ำตา ผมถอยออกมาล้างหน้าแล้วเข้าไปใหม่

ช่วงเวลานั้นผมพยายามหลบๆ ถอยๆ จากมวลชนข้างหน้ามาประมาณหนึ่งเพื่อเซฟตัว อยู่ๆ ก็มีกระสุนยางตกมาบริเวณป้ายรถเมล์ตรงนั้น ผมค่อยๆ ถอยออกมา แต่ยังหันหน้าไปทางทำเนียบรัฐบาล

พอมาอยู่ตรงข้ามโรงเรียนราชวินิตมัธยม อยู่ๆ ก็ ปึ้ง! เข้ามาที่แขน ผมเปลี่ยนมาหันหลังแล้วเดินเร็วออกมา พอคนตรงนั้นเห็นว่าเราโดนกระสุนยาง ก็รีบเข้ามาพาตัวไปหาพยาบาล เขาล้างแผลแล้วฉีดสเปรย์เย็นให้ หลังจากนั้นพี่นักข่าวในทีมก็พาไปโรงพยาบาลแถวนั้น

มันไม่ได้เจ็บมาก เป็นความรู้สึกของการโดนกระแทก เหมือนโดนต่อยแต่ก็มากกว่านั้น หมอตรวจร่างกายแล้วไม่ได้รุนแรงมาก แค่บวมช้ำมีรอยใหญ่ประมาณหนึ่ง พี่ที่พาไปโรงพยาบาลตัดสินใจให้ผมกลับบ้านไปพัก เลยไม่ได้กลับไปถ่ายภาพต่อแล้ว”

 

 

สุดท้ายเขาก็พูดถึงความรู้สึกและมุมมองในเรื่องนี้ว่า…

“ความรู้สึกแรกที่เกิดขึ้นคือ โกรธ คนทำงานสื่อควรได้รับการปกป้องจากรัฐประมาณหนึ่ง เรามาอยู่ในพื้นที่เสี่ยงเพื่อนำเสนอความจริง แต่ผมไม่อยากพูดว่าสื่อควรได้รับการปกป้องเป็นพิเศษ เพราะต่อให้ผมเป็นประชาชนคนหนึ่ง ก็ไม่ควรโดนกระทำแบบนี้

ในฐานะนักข่าว ผมคงไม่บอกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นควรทำหรือไม่ควรทำ ถ้าความจริงเป็นแบบนี้ ทุกคนตัดสินใจกันเองได้เลย แต่ในฐานะประชาชน ผมคงบอกว่ารัฐไม่ควรทำแบบนี้ มันรุนแรงเกินกว่าเหตุ

ถ้ารัฐบอกว่ายอดผู้ติดเชื้อโควิดเยอะขนาดนี้ยังออกมาชุมนุมกัน ผมว่ารัฐต้องมองตัวเองด้วยว่า มันเพราะประชาชนหรือเพราะรัฐคุมโควิดได้ไม่ดี รวมไปถึงการจัดการเรื่องวัคซีนด้วย ผู้ชุมนุมออกมาเรียกร้องในสิ่งที่ควรได้ แต่พอเขาออกมาพูด รัฐก็ใช้ความรุนแรงจัดการ

สิ่งที่เกิดขึ้นคือการลงสนามข่าววันแรก อาจเรียกว่าความซวยหรืออะไรก็ตาม แต่อย่างน้อยผมยังไม่ตายและไม่เป็นอะไรมาก มันไม่ทำให้ผมกลัว แต่กลับเป็นเชื้อไฟให้ผมอยากทำหน้าที่เล่าความจริงต่อไป

ครั้งนี้มีประสบการณ์แล้ว ครั้งหน้าผมคงต้องเซฟตัวเองมากขึ้น แต่ไม่รู้ว่าหน้างานจริงๆ จะเป็นยังไง ไม่รู้ว่าผมจะทิ้งความกลัวไปช่วงเวลาหนึ่งเพื่อเข้าไปบันทึกภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหรือเปล่า”

 

 

เรียบเรียงโดย #เหมียวตะปู


ถ้าชอบเนื้อหา อย่าลืมส่งปลาทูให้ผู้เขียน...

ติดตาม
แจ้งเตือนเมื่อ
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
เหมียวตะปู

เหมียวปี 2

เลือกประเภทเนื้อหา
เล่าเรื่อง-สอบถาม
ตั้งกระทู้ถาม หรือเล่าเรื่องราวที่น่าสนใจ พร้อมภาพประกอบเนื้อหา
รูปภาพ
โพสต์ภาพน่าสนใจ ทั้งสวยงาม น่ารัก หรือฮาๆ ก็มาได้หมด
จัดอันดับ
บทความจัดอันดับสิ่งต่างๆ สมาชิกสามารถโหวตให้อันไหนขึ้นมาติดท็อปสุดก็ได้
จัดประกวด
คล้ายบทความจัดอันดับ แต่สมาชิกสามารถส่งเรื่องของตัวเอง มาโหวตแข่งกันได้
โพลล์
ทำโพลล์สอบถามความเห็นเพื่อนๆ ว่าคิดยังไงกับแต่ละเรื่องบ้าง?