นี่คือคุณเอกลักษณ์ จันทร์เพ็ญ และคุณพิพัฒน์ ทองขาม ทั้งสองคนก็เป็นพนักงานเงินเดือนทั่วไปนี่แหละครับ ทำหน้าที่บริการลูกค้าของสายการบินนกแอร์ ในสนามบินดอนเมือง

เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน 2019 ที่ผ่านมา เหมือนวันทำงานธรรมดาทั่วไป แต่กลับมีเรื่องราวพิเศษเกิดขึ้น…

 

นี่คือคุณป้าปริศนา ซึ่งมาสนามบินดอนเมืองตั้งแต่เวลาประมาณเที่ยงตรง และอยู่ในสนามบินไม่ไปไหน

คุณเอกลักษณ์ ซึ่งเข้าทำงานในวันนั้นพอดี สังเกตเห็นคุณป้าตั้งแต่เวลา 17.00 แต่ก็คิดว่าอาจจะมาขึ้นเครื่องไปไหนสักที่ หรือมารอรับญาติที่กำลังบินมาจากที่อื่น

เขาเลยไม่ได้สนใจอะไรเป็นพิเศษ และทำหน้าที่ของตนเองต่อไป

จนกระทั่ง ช่วงเวลาประมาณตี 3 เขากลับต้องแปลกใจเมื่อพบว่าคุณป้าคนดังกล่าวยังไม่ไปไหน แถมยังมาต่อแถวเช็คอินสำหรับเที่ยวบินที่จะไปเกาหลีใต้

เขาเห็นว่ามันเริ่มดูไม่ปกติ แม้ตอนนั้นตนเองจะมีหน้าที่ดูแลส่วนของแถวเช็คอิน ที่จะไปประเทศจีนอยู่ก็ตาม แต่เนื่องด้วยหัวใจแห่งการบริการ  เขาจึงเข้าไปสอบถาม

ภาพประกอบข่าวเท่านั้น

 

คุณป้าปริศนา บอกตอนแรกว่า เดินทางมากับญาติเป็นแม่ชี เดี๋ยวญาติจะมา แล้วตอนนี้เธอไม่มีเงินด้วย

เขาเห็นว่าเธอหิว เลยพาไปที่นั่งพักของผู้โดยสาร ก่อนจะหาอะไรให้กิน แล้วทำงานของเขาต่อไป

 

แต่จนกระทั่งเขาออกงานตอนประมาณตี 3 ครึ่ง เขาก็เห็นคุณป้ายังนั่งอยู่ตรงนั้น เลยเข้าไปสอบถามอีกรอบ ปรากฏว่ารอบนี้คุณป้าพูดจาวกไปวนมา เขาจึงพาไปที่ สน.ย่อย สนามบินดอนเมือง

 

จากการสอบสวนเบื้องต้น จึงได้รู้ความจริงว่าคุณป้าเป็นคนพลัดหลง และพูดจาไม่รู้เรื่อง ตำรวจจึงขอให้เขาช่วยพาส่งไปบ้านพักคนไร้ที่พึ่ง

ขณะที่คุณเอกลักษณ์ และคุณพิพัฒน์ คาดว่าเธออาจจะหลงมาจากบ้านสักที่หนึ่ง ก็เลยพยายามติดต่อไปขอความช่วยเหลือตามที่ต่างๆ

ไม่ว่าจะเป็น JS100 ข้อมูลคนหาย รวมถึงโรงพยาบาลด้านจิตเวช ด้วยความหวังว่าจะมีเบาะแสนำไปสู่ข้อมูลบ้านของคุณป้าปริศนา

 

จนกระทั่ง.. ตอนที่ต่อสายไปยังโรงพยาบาลสมเด็จเจ้าพระยา  พบว่ามีข้อมูลของคนไข้ที่ชื่อว่า “ปริศนา เกิดบารมี” ตรงกับชื่อของคุณป้าเป๊ะๆ

พวกเขาเล่ารายละเอียดให้ฟัง พร้อมกับประสานงานกับทางโรงพยาบาลผ่านการทำงาน จนในที่สุด ก็ได้ข้อมูลของน้องสาวคุณป้า แล้วพาไปส่งที่บ้านซอยสุขสวัสดิ์ 8

 

 

“ผมมาถึงบ้านถึงทราบว่าคุณปริศนาฯ หายออกจากบ้านมาตั้งแต่เมื่อวานนี้ตอนตี 5 นั่งแท็กซี่ออกไป

ไม่รู้ไปยังไงมายังไงถึงไปที่ท่าอากาศยานดอนเมืองได้

ครอบครัวคนหายไม่ได้แจ้งความ คุณแม่คุณปริศนาฯ ร้องไห้ขอบคุณตอนที่พาลูกสาวมาส่ง

และบอกว่าขอบคุณที่ไม่นำลูกสาวแกไปทิ้ง ตอนนี้คงสบายใจแล้วที่ลูกสาวกลับมา”

นี่คือคำพูดปิดท้ายของคุณเอกลักษณ์  ซึ่งพาคุณป้าส่งถึงบ้านได้ในที่สุด

 

 

เขาแสดงให้เห็นถึงสิ่งที่มากกว่า “หน้าที่” แม้มันจะไม่ใช่งานประจำของเขา ไม่ได้เงินเดือนเพิ่มเติม แต่สิ่งนี้คือการแสดงถึง “มนุษยธรรม” ที่คนในสังคมพึงจะมีให้แก่กัน

ซึ่งเป็นการกระทำที่น่ายกย่องมากเหลือเกิน…

 

เรียบเรียง #ประธานเหมียว

Advertisement

คุณคิดอย่างไรกับเรื่องนี้บ้าง...

ผู้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าแก๊งเหมียว คอยทำหน้าที่บังคับพวกเหล่าแมวเหมียวให้เขียนเนื้อหาสนุกๆเพื่อทุกคนได้อ่าน จะแวะมาเขียนเองบ้างเป็นครั้งคราว คอยติดตามกันด้วยนะฮัฟฟฟฟ!!