ใครที่เลี้ยงหมาอยู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับหมาตัวโต คงจะรู้ซึ้งว่าสิ่งที่ตามมาพร้อมกับความน่ากอดของพวกมัน ก็คือความเสียหายของของในบ้านที่เกิดจากพลังอันมหาศาลของพวกมันนี่แหละ

ถึงมันจะเป็นสิ่งที่ทุกคนเคยเจอมาก่อนแล้ว แต่ก็ไม่รู้ว่าจะมีใครเคยเจอมาหนักหนาเหมือนกับเจ้าของของ เปียกปูน เจ้าไซบีเรียนจอมซนรึเปล่า

เจ้าของของเปียกปูนเลี้ยงหมาเอาไว้หลายตัว และแต่ละตัวก็ซนมาก แล้วก็ทำลายข้าวของเก่งอีกด้วย ถึงเธอจะรักพวกมัน แต่บางทีก็ปวดหัวกับมูลค่าข้าวของที่เสียหายไปเหมือนกัน

บางครั้งเธอยังสงสัยอยู่เลยว่า เจ้ากรรมนายเวรของเธอจะมาในรูปแบบของหมารึเปล่า…ถ้าคุณไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงคิดแบบนั้น ลองไปดูความเสียหาย ‘บางส่วน’ กันนะ

 

เปียกปูนแอนด์เดอะแก๊งพังของเก่งตั้งแต่เด็ก

 

ประตูทั้งบาน พวกแกพังลงมาได้ยังไง

 

รองเท้าหูคีบมันต้องมีเชือกสิลูก แบบนี้แม่จะใส่ยังไงล่ะ

 

ทิชชูเอาไว้ใช้ค่ะลูก ไม่ได้เอาไว้กัด!!

 

รกไปหมด

 

แค่คิดว่าต้องเก็บก็เหนื่อยแล้ว

 

อะไรที่เป็นสายไฟ เปียกปูนแอนด์เดอะแก๊งเห็นแล้วมีพัง

 

ทั้งสายชาร์ตคอม

 

และสายลำโพง

 

สายไฟของเครื่องปิ้ง…

 

อ๋อ หนูไม่ได้ทำ…เชื่อก็บ้าแล้วโว้ยยยย

 

สายเตารีดหนาๆ มันยังกัดจนขาด

 

ดูมันหลบหน้ากันหมด ไม่รู้เลยว่าตัวไหนเป็นคนทำกันแน่

 

กล้องวงจรปิดมันก็เอา น้ำตาจะไหล

 

เรื่องรื้อเสื้อผ้านี่ก็เก่งกันทุกตัว

 

กัดเสื้อในแม่เละแล้วทำท่าร่าเริงคืออะไร…

 

ทำรองเท้าเราพังแล้วซื้อใช้ได้ไหม!?

 

ผ้าอนามัยของแม่มันจำเป็นนะเฮ้ย อย่าเอาไปกัดเล่น

 

สีหน้าของหมาที่รู้สึกผิด(รึเปล่า?)

 

แน่นอนว่าเครื่องใช้ไฟฟ้าเละเทะขนาดนั้นแล้ว เฟอร์นิเจอร์ย่อมไม่รอด

 

ดูพวกมันกัดหมอนสิ

 

กัดจนหมดบ้าน กะไม่ให้มนุษย์มีอะไรหนุนนอนเลย

 

ภูมิใจกันมากสินะ หึ้ย

 

มองไปมุมไหนก็ปวดหัว ไมเกรนจะขึ้น

 

โซฟาที่ว่าทนแล้วก็ต้านไม่ไหว

 

เก้าอี้ตัวใหญ่เละแล้ว เก้าอี้ตัวเล็กก็ไม่ต้องถาม

 

ทำท่าเหมือนกำลังรอให้ชมอยู่…หมดคำจะบรรยาย

 

เวลาหิวทนรอไม่ได้ก็กัดถุงอาหารซะเละเทะ

 

เละเต็มบ้าน!! (แต่เอาเถอะ อันนี้น่าจะทำความสะอาดง่ายสุดแล้วล่ะ)

 

ถุงขยะที่เอาไว้ใส่ของที่พวกมันทำเละ ตอนนี้ก็กลายเป็นขยะเช่นกัน

 

ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าสิ่งนี้เคยเป็นลิปสติกมาก่อน

 

ออกบ้านไปทีไร มีเรื่องทุกที

 

เก้าอี้ดีๆ ไม่ชอบนอน ชอบนอนเก้าอี้พังๆ

 

แม้แต่ตอนเก็บของใส่ถุงขยะแล้ว มันก็ทำให้เราต้องเก็บซ้ำอีก

 

โอเค พวกแกพังของเก่งจริงๆ ถ้ามีแข่งทำลายของโอลิมปิกคงชนะไปแล้ว

 

อย่าเข้าใจผิดล่ะ เจ้าของของเจ้าหมาไม่ได้เกลียดพวกมันหรอก ที่เปรียบว่าเป็นเจ้ากรรมนายเวรก็เพราะว่าต้องเสียเงินค่าข้าวของอยู่ไม่น้อยเท่านั้นเอง

สุดท้ายแล้วเธอก็รักเปียกปูนและเพื่อนหมามาก จนต้องยอมยกโทษให้อยู่ดี อีกอย่างหนึ่งพวกมันก็ค่อยๆ พังข้าวของน้อยลงเรื่อยๆ แล้วด้วย สงสัยพอเริ่มแก่แล้วเลยไม่ซนเหมือนตอนเด็กๆ…หรือไม่พวกมันก็กลัวแม่ด่ายับนั่นแหละ

 

 

ทุกคนสามารถติดตามชีวิตป่วนๆ ของเปียกปูนและเพื่อนหมาได้ที่เพจ Peakpoon Siberian Husky

 

ที่มา: Peakpoon Siberian Husky

Advertisement

คุณคิดอย่างไรกับเรื่องนี้บ้าง...