Annabelle Camp เป็นคนรักสัตว์ ดังนั้นตอนที่เธอเห็นหมาน้อยผอมโซอยู่ข้างทาง เธอจึงอดไม่ได้ที่จะจอดรถเพื่อช่วยมัน

เธอตั้งชื่อมันว่า Mason แล้วพามันกลับไปดูแลที่บ้านด้วย แต่เธอก็รู้ดีว่าไม่สามารถเลี้ยงมันได้หรอก เพราะคุณยายของเธอต้องไม่อนุญาตให้เลี้ยงแน่นอน

เธอจึงทำข้อตกลงกับคุณยายว่าจะขอเก็บมันไว้จนกว่าจะมีบ้านอุปถัมภ์ว่างให้มันอยู่ คุณยายจึงให้เธอเก็บมันไว้ในห้องเก็บของได้

 

 

แต่พอเจ้าหมาไปอยู่ในห้องเก็บของมันก็ป่วยอีกจนต้องเข้าโรงพยาบาล ครั้งนี้ Camp จึงอ้อนวอนคุณยายให้ยอมพา Mason มาเลี้ยงในบ้าน

ในที่สุดคุณยายก็ตอบตกลงกับเธอเพราะเห็นใจหลาน แต่เธอดูก็รู้แล้วว่าคุณยายไม่ได้อยากให้มันเข้ามาอยู่ด้วยเลยสักนิด

 

 

แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าคุณยายที่ไม่ชอบเจ้าหมานักหนา จะรอดชีวิตเพราะมัน…ในคืนวันหนึ่งหลังจาก Mason เข้ามาอยู่ในบ้านกับพวกเธอ มันวิ่งเข้ามาเห่าปลุก Camp ถึงในห้องนอน

เธอเล่าต่อว่า “Mason โดดลงจากเตียงแล้วทำท่าทางเหมือนอยากให้ฉันตามมันไป มันวิ่งไปตามทางเดิน (ซึ่งมันรู้ว่าพวกเราห้ามมันเข้า) แล้วก็ตรงไปในห้องคุณยาย

ฉันตามมันไปจนถึงในห้องน้ำของเธอ แล้วเห็นว่ามันยืนเลียหน้าคุณยายพร้อมกับทำเสียงหงิงๆ อยู่ เพราะตอนนั้นเธอหัวใจวายจนหมดสติไปแล้ว”

การเตือนของเจ้าหมาทำให้ Camp ช่วยคุณยายได้ทันท่วงที…มันช่วยชีวิตเธอเอาไว้

 

 

หลังจากนั้นคุณยายก็เปลี่ยนท่าทีที่มีต่อเจ้าหมาไป ก่อนหน้านี้เธอไม่อยากสุงสิงกับมันเลย แค่ยอมให้มันอยู่ในบ้านด้วยก็ถือว่าดีแค่ไหนแล้ว

ทว่าตอนนี้เธอกลับมีท่าทางยิ้มแย้มแจ่มใส่ ตอนที่ได้นั่งอยู่ข้างๆ Mason บนโซฟาแล้วลูบหัวให้มัน

ถึงคุณยายจะไม่ได้เอ่ยปากบอก แต่ตอนนี้เธอคงจะยอมให้ Camp เลี้ยงเจ้าหมาไว้แล้วนะ

 

 

ที่มา: the dodo

Advertisement

คุณคิดอย่างไรกับเรื่องนี้บ้าง...